Bonne Fêtes !!!

In iedere winkel die wij vandaag verlaten, roept men ons dit na. Bonne Fêtes ! Na twee winkels gaan we gezellig meedoen, het komt er heel Frans uit, vinden wijzelf, en komen hierdoor helemaal vrolijk thuis We hebben ook reden om vrolijk te zijn. Zo aan het eind van het jaar, laat je alles nog weer eens de reveu passeren. Zag het er erg somber uit voor ons, een half jaar geleden. Nu kunnen wij weer stralen en zijn alle zorgen voorbij. Daarom deze ballon de lucht in, in plaats van vuurwerk. Om deze tijd van het jaar kan dit geen brandgevaar opleveren en met dit stille weer, gaat hij recht omhoog het hemelgewelf in.
Ook een glas champagne straks bij onze ,,fruits de mer,, voor een sprankelende avond. Alleen de oliebollen zijn er niet bij, vanwege een vetvrij bestaan. Ja, je moet  wat voor  een lang leven over hebben.
Voor alle trouwe ,,Bloggers,, een heel goed 2011 toegewenst. En wat voor jou van toepassing is, wens ik je met liefde toe en tot het volgend jaar.
Tons

Lengende dagen

     

Het is nog maar net de kortste dag geweest en je kunt alweer goed merken dat de dagen langer worden. Jaaaaa, niet echt natuurlijk, maar het blijft langer licht. Vandaag zelfs tot half zes. Heerlijk! Er zijn massa`s mensen die het heerlijk vinden om bij de schemerlamp te zitten. Maar geef mij maar goeie temperaturen en veel licht. En het is nog maar 6 nachtjes slapen en dan is het zover. Dan ga ik weer naar de warmte toe.
Voordat het Woensdag is, heb ik mezelf nog allerlei klusjes toebedacht die gedaan moeten worden. Vandaag heb ik èèn grote klus afgerond. En ik ben dolblij dat het geklaard is. De druiven gesnoeid. Daar heb ik toch twee hele dagen aan vast gestaan. Ik denk dat ik er toch wat veel heb. Daar moet verandering in komen. Voor nu is er weer een tijdje  ,,de kijk af,, Maar straks als de groei er weer in zit, hou je vast. Enfin eerst maar eens op reis gaan.
Tons

Topinamboer

Nooit van gehoord, zeg je misschien. Maar hier is het een favorite groente in de winter.
In Holland heet hij ,,Aardpeer,, En hij lijkt wel wat op zijn zussie de aardappel, de knol in ieder geval. Het gewas wat boven de grond komt is meer familie van de zonnebloem, de Helianthus tuberosa, is zijn latijnse naam. Ja, wat heb je daar nu aan, hoor ik je denken.  Dit allemaal, omdat ik de hele middag bezig geweest ben om deze lekkernij te rooien. ,,Plant èèn aardpeer en je hebt tot in lengte van dagen te eten,, Met andere woorden je raakt het ding nooit meer kwijt uit je tuin. Ieder jaar haal ik alles weg, denk ik. Vergeet het maar, eerst komen in de zomer de prachtige gele bloemen en in de winter komen de knollen naar boven, want ze verdringen zich om te groeien. Het is de laatste oogst dit jaar, op de boerenkool na. En het is best lekker. Een beetje lastig om te schillen, maar als ze zo uit de grond komen hoeft het niet. Even goed borstelen of met een schuurlapje. Dunne plakjes rauw in een salade. Knapperig en het smaakt naar artisjok, een ietsje zoetig. Of in dikkere schijven bakken in de olie of boter. Of een lekker romig soepje ervan maken. Het kan allemaal en is zeker aan te raden.
Tons

Zwarte goud

We leven nu eenmaal in het land van de lekkerbekken. Gourmand, heel deftig verwoord. En nu het jaar op zijn eind raakt, komen de truffels op de markt.Dit gaat heel delicaat, in de markthal staan tafeltjes en daarop zetten de handelaars hun negotie. Dit bestaat meestal alleen uit een mandje met een stuk of wat zwarte knollen en een brievenweegschaaltje. De potentiele kopers lopen keurend langs de tafeltjes en kijken en vragen wat. Denk nu niet dat men kilo`s van dit geweldig lekkere spul wil kopen. Wel nee, dan is meteen je portmoneetje leeg. Het gaat meestal in grammen. Nu kan je met dertig gram, die je in goede olijfolie doet, al een jaar lang, geurige olie hebben. Dus, begint het ritueel van bieden en vragen en na verloop van tijd, verwisseld de kostbare knol toch van eigenaar. Maar die is dan ook dolblij, want er is niets lekkerder dan een truffel. Overal in te gebruiken en het maakt van iets eenvoudigs, meteen een geweldige sensatie. Echt, probeer het maar!
Tons

Witte Kerst

Ach, wie wil het niet. Met de Kerstdagen sneeuw. Het is ook een betoverend gezicht.
Zeker zoals vandaag, toen scheen ook nog de hele dag de zon, maar dan gaat het toch oplossen zo met de middag.
Ja....en dan zijn zomaar deze dagen ook voorbij. Wij hebben ervan genoten. Gisteren met alle Hollandse ,,Fransen,, aan een gezamelijke Kerstdis. Een ieder had bijgedragen in de culinaire hoogstandjes, die ter tafel kwamen. Wel moest er eerst een spel gespeeld worden. Dit om er even in te komen.
Daarna de diverse gangen, die door de betreffende kok of kokkin op tafel gezet en daarna weer afgeruimd en de vaat afgewassen. Dan was je voor de rest van de avond van je corvee bevrijdt.
Alles vond plaats bij ons in het ,,atelier,, waar de houtkachel zijn warmte verspreidde, de Kerstliedjes voor de achtergrond zorgden en de lichtjes in de takken voor het sfeertje zorgden.
Tweede Kerstdag bestaat hier  niet, dus was het vandaag een gewone Zondag. Goed om uit te buiken, te wandelen en de restjes op te peuzelen.
Op naar de korte laatste week van het jaar! Tons

Kerstavond

Buiten wordt het al witter. De sneeuw is nu al 20 centimeter hoog. Binnen knispert het houtvuur. De dieren zijn allemaal bij ons in huis, op de kippen na, die zitten liever op hun eigen stok. De tulband staat uit te dampen op het aanrecht. Alle boodschappen zijn gedaan. Zo meteen gaan alle klokken van alle kerken in de omtrek luiden. Dit gebeurd ieder jaar , iedere avond ,èèn week vòòr Kerst om 19.00 uur en dit heeft een groot kippenvel-gehalte. Want als het stil is, hoor je van drie of vier dorpjes de klok  galmen. Mijn lief heeft een muscadetje ingeschonken en er staat een schaal met oesters buiten te wachten. Voor mij de ultime Kerstavond. Kon het altijd maar zo zijn.
Niet al die sneeuw op de weg hoor!
Lieve blog-lezers, ik wens jullie fijne  en plezierige Kerstdagen toe! Tons

De zonnige dagen voor Kerstmis

Even een rectificatie op de voorgaande blogs. Het is geen Misletoe, maar Mistletoe. Sorry!

21 December is de winter begonnen. Nou hier niet. Er zijn voorjaarsachtige temperaturen en kijk even naar deze roos. Is die effe in de war. Hing verleden week nog alles stijf bevroren en met een laagje sneeuw op de bladeren. Niets meer van te zien. Temperaturen van 12 graden boven nul en een lekker zonnetje.
Ik ben natuurlijk meteen de tuin in gehold. Want daar was ik nog lang niet klaar voor de winter. Want ook wij werden heel vroeg verrast op sneeuw en kou. Maar nu effe niet.
Tons